ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΚΟΔΗΜΟΣ: Φορολόγηση ελληνικών καταθέσεων στο εξωτερικό

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Ν.ΠΙΕΡΙΑΣ

ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΚΟΔΗΜΟΥ

Συζητήθηκαν στο νομοσχέδιο που εισηγήθηκε ο βουλευτής Πιερίας Κ.Κουκοδήμος στην Οικονομική Επιτροπή της Βουλής παρουσία του υφ. Οικονομικών κ. Μαυραγάνη 

-Υπογράφονται συμφωνίες με Βέλγιο και Ελβετία 

Το ζήτημα της παράνομης εξαγωγής κεφαλαίων στην Ελβετία και η φοροδιαφυγή των κατόχων τους κυριάρχησε στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, κατά τη συζήτηση δύο νομοσχεδίων, που εισηγήθηκε ο βουλευτής Πιερίας Κ.Κουκοδήμος, με τα οποία τροποποιούνται υφιστάμενα πρωτόκολλα αποφυγής διμερούς φορολόγησης, υπογεγραμμένα με το Βέλγιο και την Ελβετία. 

«Στις αρχές του 2013, αν όλα πάνε καλά, θα είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε τη συμφωνία με την Ελβετία για τη φορολόγηση των ελληνικών καταθέσεων» ανέφερε στη Βουλή ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης που απάντησε σε ερωτήσεις βουλευτών. 

ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Εισηγούμενος τα δυο νομοσχέδια ο κ. Κουκοδήμος συνοπτικά ανέφερε τα βασικά τους χαρακτηριστικά: «Σε ο,τι αφορά το πρωτόκολλο με το Βέλγιο επιδιώκεται η συνεργασία των Φορολογικών Αρχών των δυο Κρατών για την αντιμετώπιση της διεθνούς φοροδιαφυγής, πράγμα το όποιο αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους της Σύμβασης. 

Προβλέπει ότι οι φορολογικές αρχές των δυο κρατών ανταλλάσουν πληροφορίες που αφορούν στις φορολογικές υποχρεώσεις των φορολογουμένων τους, οι οποίοι διατηρούν οικονομικούς δεσμούς και στα δυο κράτη και οι οποίες κρίνονται απαραίτητες για την εφαρμογή τόσο των διατάξεων της Σύμβασης όσο και των διατάξεων της εσωτερικής νομοθεσίας των δυο κρατών. 

Οι εν λόγω πληροφορίες αναφέρονται σε φόρους κάθε είδους και περιγραφής, χρησιμοποιούνται από τα δυο Κράτη αποκλειστικά και μόνο για φορολογικούς σκοπούς και θεωρούνται απόρρητες, δηλαδή δεν ανακοινώνονται σε άλλα πρόσωπα πλην εκείνων τα οποία είναι επιφορτισμένα με τη βεβαίωση και είσπραξη των φόρων ή την εκδίκαση φορολογικών υποθέσεων. Επίσης προβλέπεται ότι το αιτηθέν κράτος κάνει χρήση όλων των μέτρων συλλογής πληροφοριών που διαθέτει, ακόμη και αν δεν χρειάζεται τις πληροφορίες αυτές για τους δικούς του φορολογικούς σκοπούς. Επιπλέον, γίνεται ανταλλαγή πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή τραπεζών ή άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. 

Συνοπτικά το νομοσχέδιο περιλαμβάνει τις εξής ρυθμίσεις: 

-Η υποχρέωση ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των φορολογικών αρχών των δυο κρατών επεκτείνεται σε φόρους κάθε είδους και περιγραφής 

-Οι πληροφορίες που λαμβάνει ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορούν να χρησιμοποιούν για άλλους σκοπούς, εφόσον συντρέχουν οι οριζόμενες προϋποθέσεις 

-Το αιτηθέν κράτος κάνει χρήση όλων των μέτρων συλλογής πληροφοριών που διαθέτει, ακόμη και αν δεν χρειάζεται τις πληροφορίες για τους δικούς του φορολογικούς σκοπούς. 

-Τα συμβαλλόμενα κράτη δεν μπορούν να αρνηθούν παροχή πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή τραπεζών ή άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων (άρθρο 1)

Σε ο,τι αφορά τη Σύμβαση με την Ελβετία: Ουσιαστικά επιδιώκεται η επεξήγηση ορισμένων όρων του για την αποφυγή της διπλής φορολογίας μεταξύ των δυο κρατών. 

Αποσκοπεί στο να πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα στον ευρύτερο δυνατό βαθμό και, ταυτοχρόνως, να αποσαφηνιστεί ότι τα Συμβαλλόμενα Κράτη δεν είναι ελεύθερα να επιδίδονται σε «αλίευση αποδείξεων» ή να ζητούν πληροφορίες που κατά πάσα πιθανότητα δεν σχετίζονται με τις φορολογικές υποθέσεις ενός συγκεκριμένου φορολογούμενου. Επίσης τονίζεται ότι η έκφραση «αλίευση αποδείξεων» δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρακωλύεται η αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών. 

«Αλίευση αποδείξεων» θεωρείται όταν το αιτούν Κράτος ερωτά «πόσοι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας, έχουν καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες» ή εάν ο «Χ» Έλληνας φορολογικός κάτοικος έχει καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες. 

Επίσης διευκρινίζεται ότι το κράτος που ζητά την πληροφορία δύναται να προβεί στην ταυτοποίηση του υπό εξέταση προσώπου, όχι μόνο από το όνομα και τη διεύθυνσή του αλλά και από άλλα πρόσθετα στοιχεία (π.χ. περιοχές διαμονής γενικά).

Επίσης αποσαφηνίζεται ότι, το αιτούν Κράτος, δύναται να υποδείξει στο αιτηθέν κράτος όνομα και διεύθυνση προσώπου για το οποίο εικάζεται ότι έχει στην κατοχή του τις αιτούμενες πληροφορίες».