ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ: ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΙ:Η ντροπή του ασφαλιστικού συστήματος.

ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΙ

Η ντροπή του ασφαλιστικού συστήματος.

Καλαμπάκας Αθανάσιος

Διδάκτωρ Ιατρικής ΑΠΘ

τ Πρόεδρος ΔΣ Λιτοχώρου

Είδαμε πρόσφατα τον διοικητή του ΕΟΠΥΥ να αναφέρει ότι υπάρχουν στην Ελλάδα 6.000.000 ανασφάλιστοι Έλληνες πολίτες. Μάλλον αυτό το νούμερο είναι λάθος και ίσως εννοούσε 3.000.000, αλλά όποια και να είναι η αλήθεια, ακόμη και 10000 να είναι, είναι απαράδεκτο για μία οργανωμένη κοινωνία. Είμαι σε θέση να γνωρίζω, λόγω επαγγέλματος, το δράμα αυτών των ανθρώπων που είναι χωρίς υγειονομική κάλυψη. Πιστεύω ότι η πολιτεία πρέπει να προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση στις μονάδες υγείας όλων των διαμενόντων νόμιμα στην χώρα. Είναι κατ' αρχάς ανθρωπιστικό καθήκον και ο κάθε πολίτης δικαιούται υγειονομικής φροντίδας. Πέρα από το ανθρωπιστικό σκέλος, είναι και πρακτικό θέμα, διότι δεν είναι αποδεκτό ο εργαζόμενος δίπλα μας ή στην οικία μας όπως και ο συμμαθητής του παιδιού μας να μην έχει υγειονομική κάλυψη και να έχει διάφορα μεταδοτικά νοσήματα.

Στην πράξη το καθεστώς της άρσης της ασφαλιστικής κάλυψης ίσχυε από πολλά χρόνια, σαν σύστημα εξαναγκασμού διάφορων ομάδων ασφαλισμένων να είναι ενήμεροι με τις εισφορές τους προς τα ασφαλιστικά τους ταμεία, αλλά σήμερα πήρε τις διαστάσεις κοινωνικού προβλήματος. Οι πιο ακραίες και σκληρές περιπτώσεις είναι του ΤΕΒΕ που πάντα αφαιρούσε την υγειονομική κάλυψη από τους ασφαλισμένους του μόλις καθυστερούσαν τις ασφαλιστικές τους εισφορές αλλά εξακολουθούσε να απαιτεί το ποσό και με τόκο. Σήμερα όμως με την καταστροφή της μεσαίας αστικής τάξης και ειδικότερα των εμπόρων λόγω της σκληρότατης νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκείται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια λόγω του μνημονίου είναι ανασφάλιστο το μεγαλύτερο μέρος τους. Δεν είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας να είναι ασφαλισμένος και να καταβάλει κανονικά τις εισφορές του επί δεκαετίες και αν δυσπραγήσει οικονομικά στο τέλος της καριέρας του να του αφαιρείται η υγειονομική κάλυψη, είναι σκληρό, απάνθρωπο και αντικοινωνικό.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους νέους, είναι μια ομάδα υγιής στο σύνολό της, αλλά με τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που επικρατούν σήμερα είναι απίθανο να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ασφαλιστικής κάλυψης.

Πρέπει η πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της προς όλους τους πολίτες. Ίσως παλιότερα κάθε ταμείο, σκεπτόμενο τα οικονομικά του να απέφευγε να αναλάβει την υγειονομική κάλυψη αυτών που δεν ήταν ασφαλιστικά ενήμεροι, αφήνοντας στην πολιτεία να καλύψει τους άπορους, αλλά σήμερα με την σύσταση του ΕΟΠΥΥ, η πολιτεία έχει αναλάβει ουσιαστικά την ασφαλιστική κάλυψη όλου του πληθυσμού υποτιθεμένου ότι τα ταμεία αποδίδουν στον ΕΟΠΥΥ το τμήμα των εισφορών που αντιστοιχεί στην υγεία και καλύπτοντας από τον προϋπολογισμό το υπόλοιπο ποσό. Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία δεν αποδίδουν ακέραιο το τμήμα της εισφοράς για υγεία, και λόγω των ελλειμμάτων τους χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Είναι λοιπόν τουλάχιστον αντιφατικό, αυτοί που δεν εισφέρουν τα ποσά που πρέπει, να υποδεικνύουν στον ΕΟΠΥΥ ποιοί δεν πρέπει να έχουν υγειονομική κάλυψη.

Σε μία τέτοια συγκυρία ανθρωπιστικής κρίσης, πρέπει η πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της και να υποδείξει στον ΕΟΠΥΥ να προσφέρει υγειονομική κάλυψη σε όλο τον νόμιμο πληθυσμό της χώρας. Άλλωστε τι σημαίνει ασφάλιση; Εισφέρουμε κάποια ποσά όταν είμαστε υγιείς και έχουμε εισοδήματα, ώστε όταν χάσουμε την υγεία μας να μας συνδράμει το ταμείο μας όχι μόνο όσον αφορά την περίθαλψη αλά ακόμα και την απώλεια εισοδήματος με την μορφή συντάξεων αναπηρίας. Γιατί λοιπόν να θεωρήσουμε ότι η υποχρέωση του ταμείου εξαντλείται μόνο στην περίπτωση απώλειας υγείας και όχι και της απώλειας εργασίας; Ας φροντίσουν τα οικονομικά των ταμείων από διαρροές και καταχρήσεις και σίγουρα οι πόροι φτάνουν για να καλύψουν όλο τον πληθυσμό.

Στώμεν καλώς