Συνομιλώντας με τις οργανώσεις της Οικολογίας

της Μαρίας Βιτωράκη

H υποψηφιότητά μου με το Ποτάμι μου έδωσε την ευκαιρία τις τελευταίες μέρες να κάνω μία σειρά επαφών με στελέχη διαφόρων μη κυβερνητικών οργανώσεων και επιστημονικών φορέων και να συζητήσω κρίσιμα θέματα περιβαλλοντικής και ενεργειακής/κλιματικής πολιτικής σε επίπεδο Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μαζί με τον Κωνσταντίνο Κατώπη, στέλεχος της Ευρώπης- Οικολογίας, συναντήσαμε τη Θεοδότα Νάντσου, υπεύθυνη πολιτικής του WWF, και συζητήσαμε το νομοσχέδιο για τη διαχείριση του Αιγιαλού. συμφωνήθηκε ότι έχει όχι μόνο αντι-περιβαλλοντικό αλλά και αντι-αναπτυξιακό χαρακτήρα εφόσον νομιμοποιεί την αυθαιρεσία και πλήττει άμεσα την βιωσιμότητα των παράκτιων οικοσυστημάτων, υποβαθμίζοντας τον φυσικό πλούτο των ακτών και (μακροπρόθεσμα) την τουριστική οικονομία.

Επίσης συζητήθηκε η ευρωπαϊκή πολιτική για την βιοποικιλότητα, όπου σημειώνονται πισωγυρίσματα με πρόφαση την οικονομική κρίση. Σημαντική σε αυτό είναι η ευθύνη της ευρωπαϊκής επιτροπής και ιδιαίτερα του προέδρου της Ε. Μπαρόζο. Για παράδειγμα- για την εφαρμογή της οδηγίας «Φύση 2000», επιδίωξη του Μπαρόζο υπήρξε η αποδυνάμωση του καθεστώτος προστασίας και βιώσιμης διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών, με διευκόλυνση της χωροθέτησης έργων και δραστηριοτήτων μέσα σε περιοχές NATURA χωρίς υποχρέωση εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (για μικρά ή μεσαία έργα).

Στη συνάντηση με τον Νίκο Χαραλαμπίδη, επικεφαλής της Greenpeace στην Ελλάδα, συζητήθηκε το θέμα της ενεργειακής/κλιματικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο και σε επίπεδο Ελλάδας. Αναφέρθηκαν συγκεκριμένα οι κίνδυνοι οπισθοχώρησης σε σχέση με τους ευρωπαϊκούς στόχους για εξοικονόμηση ενέργειας, ανάπτυξη ΑΠΕ και μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030. Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές θα έχει μεγάλη ευθύνη για τη χάραξη μιας συνεπούς και συνεκτικής κλιματικής πολιτικής. Ωστόσο υπάρχει ο κίνδυνος να ενδυναμωθούν οι ευρωσκεπτικιστές καθώς και εθνολαϊκιστικές δυνάμεις οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν στην αποδόμηση της κλιματικής πολιτικής της Ε.Ε.

Θα πρέπει οι ευρωπαίοι πολίτες και τα πολιτικά κόμματα να αντιληφθούν ότι μια φιλόδοξη κλιματική πολιτική μόνο οφέλη μπορεί να προσφέρει για την ανάπτυξη πολλών νέων θέσεων εργασίας και πράσινης επιχειρηματικότητας. Η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα επιπλέον επηρεάζει δυσμενώς και της εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. Η ατολμία της Ε.Ε να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα την παρεμβατική πολιτική της Ρωσίας στην Ουκρανία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το εισαγόμενο (από τη Ρωσία) φυσικό αέριο.

Στη συνάντηση με τον Γιάννη Τσιπουρίδη (πρόεδρο της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας) και τον Παναγιώτη Χαβιαρόπουλο (αντιπρόεδρο της ΕΛΕΤΑΕΝ) συζητήθηκαν τα προβλήματα ανάπτυξης αιολικής ενέργειας στην Ελλάδα. Υπάρχουν μεγάλες ευκαιρίες αξιοποίησης του πλούσιου αιολικού δυναμικού, που θα δημιουργήσουν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, αλλά και θα συμβάλλουν στην επίτευξη των ενεργειακών στόχων σε Ελλάδα και Ευρώπη. Χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός, σταθερό θεσμικό πλαίσιο, συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης και πληροφόρηση των τοπικών κοινωνιών. Η πολιτική του ΥΠΕΚΑ που προβάλει την αξιοποίηση πιθανών εγχώριων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων ως το μέσο εξόδου από την κρίση είναι λανθασμένη. Αφενός η εκμετάλλευση τους, ακόμα κι αν επιβεβαιωθούν σε κάποιο ουσιαστικό βαθμό, θα αρχίσει μετά από αρκετά χρόνια, αφετέρου ούτε η χώρα, ούτε ο πλανήτης χρειάζονται περισσότερα ορυκτά καύσιμα. Είναι μια πολιτική από το παρελθόν, το μέλλον βρίσκεται στην ενεργειακή στροφή στις ανανεώσιμες πηγές και την εξοικονόμηση ενέργειας. Όσο νωρίτερα το αντιληφθεί το ΥΠΕΚΑ, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το όφελος για τη χώρα.