Η ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΗΜΟΥ ΔΙΟΥ-ΟΛΥΜΠΟΥ
ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ… ΣΧΟΛΙΑ
Οι χιλιοειπωμένες και χιλιογραμμένες φράσεις «Στο ίδιο έργο θεατές» και «μια από τα ίδια» αποτελούν κάτι παραπάνω από κοινοτυπία, ωστόσο δεν αρκούν για να αποδώσουν την ιλαροτραγωδία που εξελίχθηκε χθες στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου. Η συμπολίτευση δεν ασχολήθηκε καν με το συζητούμενο θέμα, αφού ήταν βέβαιη ότι ο προϋπολογισμός θα ψηφισθεί. Ενδεικτικό ήταν ότι μόνο ο αντιδήμαρχος επί των οικονομικών και ένας δημοτικός σύμβουλος πήραν το λόγο. Οι υπόλοιποι μάλλον «περί άλλων μερίμνων και ετύρβαζον». Η αντιπολίτευση έψαχνε να βρει ψιλο-αφορμές για να δικαιολογήσει την απόφασή της να μην τον ψηφίσει παίζοντας με τη γνωστή καραμέλα της (μη) ανάπτυξης Είναι όμως βέβαιο ότι σχεδόν κανείς δεν είναι σε θέση να καταθέσει τρεις αναπτυξιακές προτάσεις, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Απλώς αναμασούν τα ίδια για να δικαιολογούν την παρουσία (;) τους στα έδρανα, θέση πολύ τιμητική για να την απαξιώνουν με τη στάση τους.
Δημοτικοί σύμβουλοι ΑΦΩΝΟΙ, που ανοίγουν το στόμα τους μόνο για ένα ξεψυχισμένο ΝΑΙ ή ΟΧΙ τα οποία παραπέμπουν σε εποχές ανδρείκελων και μαριονεττών. Δημοτικοί σύμβουλοι κουρασμένοι (από τι άραγε), απογοητευμένοι, που απαξιώνουν συναδέλφους τους οι οποίοι τοποθετούνται, παίζοντας ειρωνικά, παίζοντας με τα φορητά τους τηλέφωνα, φλυαρώντας, μορφάζοντας ειρωνικά, χασκο(χαζο)γελώντας ή αποχωρώντας από την αίθουσα. Μάλιστα αυτή η συμπεριφορά επιδεικνύεται κυρίως προς την επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Πρόκειται για μια στάση αντιδημοκρατική και ρατσιστική στην ουσία, που ευτελίζει τους δημοκρατικούς θεσμούς, τους κατακτημένους με αγώνες και αίμα. Εκτός κι αν κάποιοι δεν καταλαβαίνουν ούτε που βρίσκονται ούτε τι υπηρετούν. Γι’ αυτό και είναι μεγάλη η ευθύνη του προέδρου του Δ.Σ., που ανέχεται μια τέτοια απαράδεκτη στάση.
Θα περίμενε κάποιος μια διαφορετική τακτική από το νέο (;) δημοτικό συμβούλιο στα σοβαρά θέματα. Ο προϋπολογισμός για παράδειγμα θα μπορούσε να συνταχθεί από κοινού, με τις καλύτερες και πρακτικές προτάσεις για να βγει ο τόπος μας από τα βαλτόνερα της ακινησίας, και για να μην επαληθευτεί αυτό που ισχύει για την κεντρική πολιτική σκηνή: «Και δεν αλλάζουμε και βουλιάζουμε».
Εμείς, οι απλοί δημότες, αν θέλουμε να λεγόμαστε ζωντανά κύτταρα της Δημοκρατίας, πρέπει να στέλνουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο τους ικανότερους και τους αξιότερους και όχι τους συγγενείς και φίλους, τους κουμπάρους και τους γείτονες. Κι αν δεν μπορούμε να σκεφτούμε τι και ποιους πρέπει να ψηφίσουμε, ας σκεφτούμε τι και ποιους δεν πρέπει να ψηφίσουμε.
Γιώργος Πουρλιώτης
Φιλόλογος - Φροντιστής
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.