Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

ΕΛΕΥΘEΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΔΙΟΥ.





Ἒστησ' ὁ Ἔρωτας χορὸ μὲ τὸν ξανθὸν Ἀπρίλη,

Κι' ἡ φύσις ηὖρε τὴν καλὴ καὶ τὴ γλυκιά της ὥρα, 

Καὶ μὲς στὴ σκιὰ ποὺ φούντωσε καὶ κλεῖ δροσιὲς καὶ μόσχους

Ἀνακουστος κιλαϊδισμὸς καὶ λιποθυμισμένος.

Νερὰ καθάρια καὶ γλυκά, νερὰ χαριτωμένα, 

Χύνονται μὲς στὴν ἄβυσσο τὴ μοσχοβολισμένη, 

Καὶ παίρνουνε τὸ μόσχο της, κι' ἀφήνουν τὴ δροσιά τους,

Κι' οὖλα στὸν ἥλιο δείχνοντας τὰ πλούτια τῆς πηγῆς τους, 

Τρέχουν ἐδῶ, τρέχουν ἐκεῖ, καὶ κάνουν σὰν ἀηδόνια.

Ἒξ' ἀναβρύζει κι' ἡ ζωή, σ' γῆ, σ' οὐρανό, σὲ κύμα.

Ἀλλὰ στῆς λίμνης τὸ νερό, π' ἀκίνητο 'ναι κι ἄσπρο,

Ἀκίνητ' ὅπου κι' ἂν ἰδῆς, καὶ κάτασπρ' ὡς τὸν πάτο,

Μὲ μικρὸν ἴσκιον ἄγνωρον ἒπαιξ' ἡ πεταλούδα, 

Ποὺ 'χ' εὐωδίσει τς ὕπνους της μέσα στὸν ἄγριο κρίνο. 

Ἀλαφροΐσκιωτε καλέ, γιὰ πὲς ἀπόψε τί 'δες• 

Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια! 

Χωρὶς ποσῶς γῆς, οὐρανὸς καὶ θάλασσα νὰ πνένε, 

Οὐδ' ὅσο κάν' ἡ μέλισσα κοντὰ στὸ λουλουδάκι,

Γύρου σὲ κάτι ἀτάραχο π' ἀσπρίζει μὲς στὴ λίμνη, 

Μονάχο ἀνακατώθηκε τὸ στρογγυλὸ φεγγάρι,

Κι' ὄμορφη βγαίνει κορασιὰ ντυμένη μὲ τὸ φῶς του.




Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.